Bevers behoorden eeuwenlang tot de inheemse fauna van Nederland. Dat kan ook niet anders door het vele water dat er in Nederland aanwezig is. Omdat de Bever echter gemakkelijk te bejagen was en bovendien heel geliefd was als jachtbuit, werden de dieren langzamerhand uitgeroeid.
Deze uitroeiing had een aantal oorzaken.
Bevers zwommen in het water en hadden een geschubde staart. In katholieke gebieden werd de Bever, evenals de Otter overigens, voor het gemak dan maar tot de vissen gerekend. En omdat men op vrijdag geen vlees, maar wel vis mocht eten, stond er ´s vrijdags regelmatig Bever op het menu.
De tweede reden was hun vacht. Bevers hebben een warme, waterdichte vacht die uit twee lagen bestaat. De ondervacht is dicht, wollig en warm. De bovenvacht bestaat uit lange, vettige haren die de vacht droog moeten houden. Bevervacht is daarom natuurlijk heerlijk warm en was geliefd als bont.
De derde reden is het castoreum of bevergeil dat de dieren gebruiken om hun territorium mee af te bakenen. Deze zwaar ruikende olie-achtige afscheiding werd vroeger als een wondermiddel beschouwd.
Door deze, en nog een heleboel andere redenen, verdween de Bever uit Nederland. De laatste Bever werd in 1826 in Zalk, een plaatsje langs de IJssel doodgeknuppeld. Een klein monumentje herrinnert nog aan deze laatste Bever.
Toen zat Nederland ruim 150 jaar zonder Bevers. In 1988 begon echter de herintroductie van dit nuttige dier. De eerste Bevers werden in 1988 uitgezet in de Biesbosch. Deze uitzetting duurde tot 1991. Inmiddels leven hier weer ongeveer 200 Bevers. Enkele jaren later, in 1994 volgde de uitzetting in de Gelderse poort. De uitzetting hier stopte in 1999 en anno 2010 zaten daar ongeveer 100 dieren. In 1996 ontsnapte een aantal dieren uit dierenpark Lelystad in Flevoland en vestigde zich in de vrije natuur. Anno 2010 wordt deze populatie op circa 80 dieren geschat. Tussen 2002 en 2004 werden in Limburg Bevers uitgezet. De populatie in Limburg wordt in 2010 geschat op ongeveer 100 dieren, waarbij het streven is om een populatie van minimaal 125 dieren te krijgen, zodat deze ook op de lange duur levensvatbaar is. In 2008 tenslotte werd in het Hunzedal in Drenthe ook een groepje Bevers uitgezet.
De totale Nederlandse populatie omvat anno 2010 ongeveer 500 Bevers.
Omdat Bevers aan bomen knagen kunnen ze overlast veroorzaken. Zo kunnen de door hun gevelde bomen natuurlijk niet meer verkocht worden. De totale schade valt echter best mee. In de afgelopen jaren is er in heel Nederland slechts 6000 Euro aan beverschade uitgekeerd, waarbij vanaf 2008 voor beverschade ook het eigen risico is afgeschaft en de gedupeerde voor 100% schadeloos wordt gesteld.